Przekazy

Proces komunikowania jest bardzo ważny w życiu człowieka, ponieważ wymiana informacji to czynność, bez której funkcjonowanie w społeczeństwie byłoby niemożliwe. Sukcesy i porażŹki, zadowolenie lub stres zależą w dużej mierze od tego, w jaki sposób nawiązujemy kontakty bądź prowadzimy rozmowy, czyli komunikujemy się z innymi ludźmi. W relacjach społecznych człowiek zaspokaja wiele istotnych potrzeb, m.in. poczucie bezpieczeństwa, akceptacji, uznaŹnia, przynależności, przyjaźni i miłości. Większość celów życiowych może realizować tylko poprzez zorganizowane współdziałanie i ciągłe komunikowanie się z innymi. Termin komunikacja pochodzi z języka łacińskiego i oznacza łączność, wymianę, rozmowę Nadawca, poza treścią komunikatu, przekazuje wiele innych informacji, dotyczących np. postawy czy uczucia wobec odbiorcy. Ma też określone intencje oraz sposoby kodowania znaczeń informacji. Podobnie jest z odbiorcą. Proces komunikowania rozpoczyna się, gdy pojawiają się intencje w postaci myśli, zamiaru lub uczucia, którymi nadawca chce się podzielić. Chcąc umożliwić odbiorcy poznanie intencji, należy przełożyć je na czytelną informację. Zrozumiałe są wyłącznie takie zachowania nadawcy, które pełnią funkcję sygnałów.

Decyzje

Istnieją różne modele obrazujące samą strukturę procesu decyzyjnego. Do podstawowych należą: model sytuacji pewnej, kiedy wiemy, jaki wynik osiągniemy po wyborze określonego działania, model sytuacji ryzykownej, kiedy nie jesteśmy pewni, jaki wynik osiągniemy po wyborze działania. Nad decyzjami podejmowanymi w sytuacjach pewnych na ogół nie zastanawiamy się, ponieŹważ przeważnie dotyczą one prostych wyborów, np. jeżeli kupuję bilet do teatru na określony spektakl, to mam pewność, że w danym terminie ten spektakl obejrzę. Większość sytuacji decyzyjŹnych cechuje ryzyko. W warunkach ryzyka przy podejmowaniu decyzji zwracamy uwagę na użyŹteczność wybranych rozwiązań, czyli na stopień naszego przekonania, że osiągnięcie celu jest możliwe. W czynności podejmowania decyzji ryzykownej wyróżniamy trzy główne procesy: wartościowania wyników, czyli ocena ich użyteczności z naszego punktu widzenia, określania subiektywnego prawdopodobieństwa otrzymania wyniku, wyboru działania. Podejmowanie ryzykownych działań może mieć dla człowieka określoną wartość. Dla ludzi lubiących ryzyko, np. kaskaderów, alpinistów czy graczy giełdowych, posiada ono wartość pozyŹtywną, dla ludzi wybierających spokojny tryb życia – raczej negatywną.

„Tęsknota za krajem”

Egzotyczne rośliny, gorący klimat i błękitne morze, czy może szara, brudna rzeczywistość. Często wyobrażenia osób wyjeżdżających za granice w celach zarobkowych odbiegają od rzeczywistości. Odnosi się to zarówno do pieniędzy, rodzaju pracy, jak i do samego kraju, do którego takowa osoba się udaje. Może okazać się, ze egzotyczne rośliny wywołują poważne uczulenia, gorący klimat doskwiera, zwłaszcza podczas pracy w plenerze, a w błękitnym morzu nie można się kąpać. Każdy zakamarek świata rządzi się swoim własnym prawem, które nie koniecznie musi przypaść do gustu osobie z zewnątrz. Znajdując się na ojczystej ziemi nie docenia się lub nawet nie zauważa tego, czym można byłoby się poszczycić za granicą. Nie ma wyjazdów nie udanych, za każdym razem młodzi ludzie bogacą się o nowe doświadczenia, powinni jednak zastanowić się czy dadzą rade wyzwaniom, jakie stawia przed nimi obcy kraj. Pytanie powinno dotyczyć, czy aby na pewno muszą wyemigrować i dla przewartościowanej idei porzucić to, co jest im bliskie, bo przecież nie każdy chce wyjechać, niektórzy po prostu muszą, wedle góralskiej pięknej i smutnej pieśni:”… Góry porzucić trzeba Dla chleba, panie, dla chleba! Góralu, czy ci nie żal, Góralu wracaj do hal…”

« Previous Entries